Γιατί ο Κ. Σημίτης αποφάσισε να φύγει από το ΠΑΣΟΚ
By Factorx June 15, 2008
Διαβάζοντας τα κυριακάτικα φύλλα και συνδυάζοντας όσα γράφουν με τις δικές μας πληροφορίες καταλήγουμε στα εξής «σενάρια» γι αυτά που συνέβησαν την προηγούμενη εβδομάδα κι αυτά που θα συμβούν στο μέλλον.
Πρώτον, η κίνηση η οποία προκάλεσε την διαγραφή του ήταν καλά σχεδιασμένη από τον κ. Σημίτη. Διαφορετικά θα πρέπει να δεχθούμε ότι ένας «οργανωμένος» και «στυγνός» πολιτικός, που κατάφερε να μείνει στην εξουσία μεγαλύτερο διάστημα από όλους τους προκατόχους του, μετατράπηκε ξαφνικά σε έναν παρορμητικό πολιτικό που ενεργεί εν βρασμώ ψυχής.
Δεύτερον, ο κ. Σημίτης είχε και έχει την εύνοια και του ευρωπαϊκού και του εγχώριου κατεστημένου και κυρίως της κρατικοδίαιτης διαπλοκής. Κύριος στόχος αυτών των συμφερόντων είναι η διάλυση του δικομματισμού, ο οποίος δεν τα εξυπηρετεί πλέον και επειδή διεκδικεί δικό του μερίδιο στην πίτα και επειδή έχει απαξιωθεί στον λαό. Για να αποδομηθεί όμως ο δικομματισμός πρέπει να υπάρξει μια «κεντρώα προσωπικότητα» που λόγω της έλλειψης αυτοδυναμίας θα μπορεί στο μέλλον να συσπειρώνει δίπλα του «εκσυγχρονιστικές» δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ και «φιλελεύθερες» από τη ΝΔ.
Τρίτον, ο κ. Κ. Σημίτης εκτιμά πως η πορεία του ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Γ. Παπανδρέου είναι μη-αναστρέψιμη και έτσι αποφάσισε να διαχωρίσει πλήρως τη θέση του από τις περαιτέρω εξελίξεις. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Σημίτης θεωρεί ως δεδομένο ότι στόχος του κ. Παπανδρέου είναι να μείνει με ένα μικρότερο «αριστερό» ΠΑΣΟΚ, υπο τον απόλυτο έλεγχό του.
Τέταρτον, ο πρώην πρωθυπουργός τρέφει ακόμη φιλοδοξίες για κάποιο «ρόλο» στην ΕΕ και για τον λόγο αυτό έκρινε επιβεβλημένο να διαφοροποιηθεί από τη γραμμή Παπανδρέου, που προωθεί πλέον ένα «νέο – αριστερό» και «πατριωτικό» ΠΑΣΟΚ.
Πέμπτον και πολύ σημαντικό: ο κ. Σημίτης είναι σφόδρα ενοχλημένος από τη στάση της Χαριλάου Τρικούπη και του Γιώργου Παπανδρέου στην υπόθεση της Siemens. Όλες οι κρίσιμες συμβάσεις που ερευνώνται από την Δικαιοσύνη υπεγράφησαν επί κυβερνήσεών του, αλλά παρόλο που ζητήθηκε από τον κ. Γ. Παπανδρέου κάλυψη, ουδέποτε προσφέρθηκε. Και ούτε πρόκειται να προσφερθεί.
Έκτον: ο κ. Κ. Σημίτης καλλιεργεί από τώρα το έδαφος ώστε να είναι το 2010 υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας, εάν ο πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής επιλέξει να μην προτείνει την ανανέωση της θητείας του Κάρολου Παπούλια.
Έβδομον: Κυκλοφορεί τέλος η άποψη ότι η κίνηση του κ. Κ. Σημίτη εντάσσεται σε ένα σχεδιασμό «αποσταθεροποίησης» του κ. Γ. Παπανδρέου, που θα μετεξελιχθεί σε ευθεία αμφισβήτηση της ηγεσίας, ακόμη και πριν από τις ευρωεκλογές του 2009.

Ζημενς, με «άρωμα» Μητσοτάκη.
By Factorx June 1, 2008
Μια σοβαρότατη αποκάλυψη κάνει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος. Φέρνει στη δημοσιότητα έγγραφο, με το οποίο η Ζημενς το 1993 ζητούσε από τον τότε πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, να μεσολαβήσει για να πάρει τη μεγάλη δουλειά του ενός εκατομμυρίου παροχών στον ΟΤΕ. Εύλογα γεννώνται τα ερωτήματα: Γιατί απευθυνόταν προσωπικά στον πρωθυπουργό για κάτι τέτοιο; Από πού κι’ ως που μια εταιρεία έχει το «θράσος» να απευθύνεται με τέτοια ευκολία στον πρωθυπουργό μιας χώρας; Δεδομένης της έντονης φημολογίας ακόμα και για «χορηγία» της Ζημενς σε γάμους παιδιών πολιτικών οικογενειών, καθώς και σειράς άλλων πληροφοριών περί σχέσεων της εταιρείας με πολιτικά πρόσωπα, ο κ. Μητσοτάκης καλό θα ήταν να δώσει τώρα διευκρινίσεις γύρω από το θέμα. Σύμφωνα με την εφημερίδα η επιστολή της Ζημενς προς τον πρώην πρωθυπουργό, κ. Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, εστάλη στις 30 Αυγούστου 1993. Σε μια περίοδο δηλαδή κατά την οποία εκκρεμούσε η ιδιαιτέρως μεγάλη συμφωνία για να προμηθευτεί ο ΟΤΕ πάνω από ένα εκατομμύριο ψηφιακές παροχές και λίγο πριν από την πολιτική κρίση που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης, και ενώ η Αθήνα εσείετο από τις διαδηλώσεις λόγω των κυβερνητικών σχεδίων για τον ΟΤΕ. Η επιστολή που φέρει την ένδειξη «Επείγον» εστάλη από τον πρώην διευθυντή οικονομικών της Siemens Hellas κ. Π. Κρέπαπα και το έτερο στέλεχος της εταιρίας κ. Η. Γεωργίου. Ο τελευταίος βρέθηκε πρόσφατα στην επικαιρότητα με αφορμή τις καταγγελίες της συνδικαλίστριας της ΔΑΚΕ κ. Α. Μάρκου. Ο ίδιος έχει κληθεί να καταθέσει στον εισαγγελέα. Κατά πληροφορίες ο κ. Π. Κρέπαπας δεν έχει κληθεί.
Τι γράφει η επιστολή
Η επιστολή με τίτλο «Κατακύρωση διεθνούς διαγωνισμού ΟΤΕ 1.100.000 ψηφιακών παροχών (Διαγωνισμός ΟΤΕ υπ’ αριθμόν 7753/92)», αναφέρει τα εξής: «Αξιότιμε κ. πρωθυπουργέ. Για το προαναφερόμενο μείζον θέμα που μας απασχολεί ιδιαίτερα ως εγχώρια βιομηχανία τηλεπικοινωνιών και μετά την απογοητευτική συζήτηση που είχαμε με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας, κ. Στ. Μάνο, θεωρούμε πλέον απαραίτητη την προσωπική σας παρέμβαση. Συνημμένα σας αποστέλλουμε τη σχετική απαντητική επιστολή μας από 27-8-1993 προς τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και σας παρακαλούμε για άλλη μια φορά να επιληφθείτε προσωπικώς. Με εξαιρετική τιμή Ζήμενς Τηλεβιομηχανική Α.Ε.». Στο διαγωνισμό για το 1.100.000 παροχές έπαιρναν μέρος οι εταιρίες Siemens και Intracom, το κονσόρτσιουμ Alcatel Network Systems Greece (είχε γραφεί στον Τύπο ότι υποστηριζόταν από δύο γνωστούς Έλληνες μεγαλοεπιχειρηματίες), η Northern Telecom Europe και η αμερικανική ΑΤ&Τ. Στην πρώτη φάση οι τιμές που προσέφεραν η Siemens και η Ιntracom (40.000 δρχ. ανά ψηφιακή παροχή) ήταν θεαματικά μεγαλύτερες από τις προσφορές των άλλων εταιριών. Κατά 20.000-23.000 δρχ. ανά ψηφιακή παροχή. Ως γνωστόν, το θέμα αυτό προκάλεσε την παρέμβαση της ΕΟΚ και η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναγκάστηκε να ζητήσει από την Ιntracom και τη Siemens να κάνουν έκπτωση. Αυτές μείωσαν τις τιμές στις 30.000 ανά παροχή, αλλά και πάλι υπήρχε σημαντική διαφορά. Τότε η κυβέρνηση ζήτησε νέα μείωση, αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση. Ο διαγωνισμός, κανονικά, έπρεπε να κατακυρωθεί στο μειοδότη. Κι όμως, αναβλήθηκε, από τις 15-7-1993 που είχε προγραμματιστεί, για τις 15-9-1993 και στη συνέχεια για τις 15-10-1993. Μεσολάβησαν όμως, η πτώση της κυβέρνησης και οι πρόωρες εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993. Λίγους μήνες μετά την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση στις 23-3-1994 το Δ.Σ. του ΟΤΕ, διευθύνων σύμβουλος του οποίου ήταν ο κ. Πέτρος Λάμπρου, αποφάσισε υπέρ της ανάθεσης της προμήθειας σε Siemens-Intracom. Η υπόθεση αυτή ταλάνισε τη Δικαιοσύνη και την πολιτική ζωή του τόπου. Ακολούθησαν δίωξη από τον εισαγγελέα κ. Γ. Ζορμπά (σήμερα επικεφαλής της Αρχής κατά του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος) και άλλες δικαστικές περιπέτειες, ενώ επανειλημμένες ήταν οι καταγγελίες της αντιπολίτευσης.

Στο στόχαστρο της Διεθνούς Αμνηστίας η Ελλάδα
Του ανταποκριτή μας στο Λονδίνο, Θανάση Γκαβού
Άκρως επικριτική για την Ελλάδα είναι η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο κατά το 2007, κυρίως σε ό,τι αφορά τη μεταναστευτική πολιτική της χώρας. Όπως σημειώνεται στην έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο, η Ελλάδα δεν παρείχε άσυλο στη μεγάλη πλειοψηφία των αιτούντων. Αναλυτικά οι κυριότερες παρατηρήσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ελλάδα:
«Μετανάστες έπεσαν θύματα κακομεταχείρισης, ενώ πολλοί από τους αναζητούντες άσυλο, μεταξύ των οποίων και παιδιά, υποχρεώθηκαν σε αυθαίρετη και μακρόχρονη κράτηση από τις αρχές.
«Αυξήθηκαν οι καταγγελίες περί κακομεταχείρισης κρατουμένων από την αστυνομία, ενώ καταγράφηκαν και δεκάδες θάνατοι κρατουμένων, την ώρα που οι συνθήκες στα σωφρονιστικά καταστήματα είναι απογοητευτικές.
«Η κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει παρά ελάχιστες γυναίκες και κορίτσια ως θύματα σωματεμπορίας, με αποτέλεσμα πολλά θύματα να μην μπορούν να λάβουν την ειδική προστασία και βοήθεια που δικαιούνται.
«Συνεχίζεται η δίωξη αντιρρησιών συνείδησης, καθώς και οι διώξεις κατά αθίγγανων.
«Σημειώνεται πάντως ότι υιοθετήθηκε ο νέος νόμος περί αντιμετώπισης της οικιακής βίας.
Παραδείγματα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Σε ό,τι αφορά τους παράνομους μετανάστες που εισέρχονται σε ελληνικά χωρικά ύδατα με σκοπό να ζητήσουν άσυλο, η οργάνωση τονίζει ότι οι ελληνικές αρχές τους κακομεταχειρίζονται συστηματικά και δεν τους επιτρέπουν την έναρξη της διαδικασίας για τη χορήγηση ασύλου. Όσοι κατάφεραν μέσα στο 2007 να φτάσουν σε ελληνικό έδαφος συνήθως υποχρεώνονταν να επιστρέψουν στην αφετηρία τους χωρίς νομική πρόνοια ή μεμονωμένη εξέταση της περίπτωσής τους. Σημειώνεται επίσης ότι σε ελάχιστους μετανάστες χορηγήθηκε τελικά άσυλο, καθώς συνήθως οι αιτήσεις απορρίπτονταν. Σε πολλές περιπτώσεις, εξάλλου, Ιρακινοί πρόσφυγες υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν στην Τουρκία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι η Άγκυρα ξαναστέλνει πολλούς από αυτούς πίσω στην πατρίδα τους, παρά τον κίνδυνο που διατρέχει η ζωή τους. Επίσης σημειώνονται οι άσχημες συνθήκες φιλοξενίας όσων ζητούν άσυλο, αν και όπως τονίζεται το Δεκέμβριο εγκαινιάστηκε το νέο κέντρο υποδοχής προσφύγων στη Σάμο. Στον αντίποδα, χαιρετίζεται ο νέος νόμος για τη διαδικασία χορήγησης ασύλου και τα δικαιώματα των μεταναστών.
Η περίπτωση ξυλοδαρμού και εξευτελισμού των δύο νεαρών μεταναστών στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας, που αποκαλύφθηκε μέσω της ιστοσελίδας YouTube παρουσιάζεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της κακομεταχείρισης κρατουμένων από την αστυνομία. Επιπλέον επισημαίνονται αναφορές για τουλάχιστον 30 θανάτους κρατουμένων, υπό συνθήκες που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι «αμφισβητούμενες». Άσχημες είναι οι συνθήκες κράτησης και στις υπερπλήρεις φυλακές της χώρας, προσθέτει η έκθεση, αναφερόμενη στην αναταραχή στο Μαλανδρίνο ως αντίδραση στην κακομεταχείριση ενός κρατούμενου, που είχε ως αποτέλεσμα επεισόδια σε άλλες δέκα φυλακές της χώρας.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι κέντρο διαμετακόμισης και προορισμός για γυναίκες και κορίτσια που πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Παρόλα αυτά πολλές από αυτές τις γυναίκες δεν αναγνωρίζονται ως θύματα με αποτέλεσμα να μην τυγχάνουν της βοήθειας που δικαιούνται. Επίσης σε πολλές περιπτώσεις η βοήθεια προσφέρεται υπό τον όρο της συνεργασίας με τις αρχές για την εξάρθρωση κυκλωμάτων σωματεμπόρων, παραγνωρίζοντας το φόβο αντιποίνων, που αποτελεί ένα καθ' όλα θεμιτό συναίσθημα. Η πρακτική αυτή αντιτίθεται στη Συνθήκη του Συμβουλίου της Ευρώπης για Δράση Ενάντια στην Παράνομη Διακίνηση Ανθρώπων, την οποία η Ελλάδα δεν έχει επικυρώσει και εφαρμόσει.
Γίνεται επίσης αναφορά στη δίωξη του ηγέτη της πακιστανικής παροικίας, Τζαβέντ Ασλάμ, ο οποίος αντιμετώπισε το ενδεχόμενο έκδοσης στην πατρίδα του. Η Διεθνής Αμνηστία διατυπώνει την υποψία ότι η κίνηση αυτή ίσως έγινε ώστε να μην επιτραπεί στον Ασλάμ να υπερασπιστεί τους έξι συμπατριώτες του που κατήγγειλαν ότι απήχθηκαν από Έλληνες μυστικούς πράκτορες μετά τις επιθέσεις στο Λονδίνο την 7η Ιουλίου.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται τέλος στη «συστηματική παρενόχληση» του αντιρρησία συνειδήσεως, Δημήτρη Σωτηρόπουλου και την εκδίωξη 200 οικογενειών αθίγγανων αλβανικής καταγωγής από τους καταυλισμούς τους στην πρωτεύουσα.
Απογοητευτικό το 2007 για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τους ηγέτες της διεθνούς κοινότητας να απολογηθούν για έξι δεκαετίες αποτυχίας στον τομέα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να επαναδεσμευθούν ώστε να υπάρξει βελτίωση στον τομέα αυτόν. Σύμφωνα με τη φετινή έκθεση της οργάνωσης, 60 χρόνια μετά τη Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων άνθρωποι βασανίζονται ή κακομεταχειρίζονται σε τουλάχιστον 81 χώρες του κόσμου. Κατηγορούμενοι δεν τυγχάνουν σωστής δίκης σε 54 χώρες και πολίτες δεν μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα την άποψή τους σε 77 χώρες. Η γ.γ. της οργάνωσης, Αϊρίν Χαν τόνισε ότι το συμπέρασμα της φετινής έκθεσης, με τόσες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Νταρφούρ, τη Ζιμπάμπουε, τη Γάζα, το Ιράκ και τη Μιανμάρ είναι πως «η αδικία, η ανισότητα και η ατιμωρησία είναι τα χαρακτηριστικά του κόσμου σήμερα».
www.kathimerini.gr

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ»
25.05.08
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ» ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗΜε επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 24/5, στο Εστιατόριο LIBERTY στo Βαθύ της Ιθάκης η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του πλοιάρχου του FB ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ Μιχάλη Παρίση με τίτλο: «Σημάδια». Σε μια συγκινησιακή βραδιά ανάμεσα σε παλιούς ναυτικούς αλλά και νέους παρουσιάστηκε το βιβλίο του καπετάν Μιχάλη Παρίση. Την παρουσίαση της εκδήλωσης έκανε ο θαλασσινός ποιητής Γιώργος Σπηλιώτης, ενώ για το έργο του ποiητή μίλησαν η φιλόλογος Ειρήνη Κουνάδη, ο δημοσιογράφος Τηλεμαχος Καραβίας, οι ναυτικοί Γιάννης Οικονομόπουλος και Σπύρος Κανδηλiώτης και ο Δκτης του Ματζαβινάτειου Νοσοκομείου Ευάγγελος Κεκκάτος ενώ ποιήματα διάβασε η Μπέσσυ Σπηλιώτη. Παρευρέθησαν ο Επαρχος Ιθάκης Θανάσης Λιβιτσάνης, η Δήμαρχος Παλικής Νόπη Αλεξανδροπούλου, ο Αντιδήμαρχος Ιθάκης Νίκος Τσιντήλας, η πρόεδρος του ΦΗΜΙΟΥ Αύρα Γκαβανόζη, ο εκπρόσωπος της εταιρείας Στρίντζης, Αντώνης Στρίντζης, το πλήρωμα του FB ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ και πολλοί ναυτικοί, φίλοι και συνεργάτες του συγγραφέα. Στο τέλος της εκδήλωσης προσφέρθηκαν εξαιρετικά εδέσματα υπο την επιμέλεια του σεφ Νίκου Κωστόπουλου,αλλά και γλυκίσματα που ειχαν φτιάξει ειδικά για τη βραδυά αυτή, γυναίκες από τη γενέτειρα του ποιητή. Η εκδήλωση θα παρουσιαστεί και στο Ληξούρι, υπο την αιγίδα του Δήμου Παλικής.

Ποιητής της ΘΑΛΑΣΣΑΣ, των ΤΑΞΙΔΙΩΝ και των ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ, ΠΟΘΩΝ και ΠΑΘΩΝ γράφει τη δική του ιστορία στο χώρο της ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ.Τα ποιήματά του έχουν πλαίσιο τη θάλασσα και θέμα τη σκληρή ζωή των ναυτικών. Ωστόσο για τον καπετάν Μιχάλη, που μπορεί ακόμα να μην είναι ο ιδανικός εραστής «των μακρυσμένων θαλασσών και των γαλάζιων πόντων» η θάλασσα είναι ένας μαγικός κόσμος. Από αυτή αντλεί δύναμη και αγάπη για τον άνθρωπο ναυτικό, για τον άνθρωπο.Ο «Μαγικός» λυρισμός του, η χαρακτηριστική ναυτική του γλώσσα, οι ταξιδιωτικές του περιγραφές, η ανάδειξη του ανθρώπινου πόνου, των συναισθημάτων της φυγής, των ονείρων της ζωής, του έρωτα, του θανάτου, αυτή η απαράμιλλης έντασης ζωγραφιά του ναυτικού κόσμου, μιας άλλης μορφής ανθρώπινων σχέσεων, αν θέλετε πιο αληθινής και ειλικρινούς, απαλλαγμένης από τα συμφέροντα και την ιδιοτέλεια του «στεριανού», «καθώς πρέπει», μικροαστικού κόσμου, όλα τούτα είναι η ιχνογραφία του έργου του Μιχάλη Παρίση. Και είναι μοναδική και κρυστάλλινη η αλήθεια και η δύναμη αυτών των σχέσεων που «στήνονται» στα μακρινά μπάρκα, στους συννεφιασμένους και γκρίζους ορίζοντες, στο απέραντο γαλάζιο. Ένας από τους πολύ αγαπημένους μας ποιητές ο συμπατριώτης του Νίκος Καββαδίας, ένας ταξιδευτής του μυαλού και της ψυχής, διαφαίνεται ότι ήταν το «στήριγμα» του, στα πρώτα του ποιητικά βήματα.
Γι’ αυτό του αφιερώνω μερικούς στίχους από το «Γράμμα σ' έναν Ποιητή» του Νίκου Καββαδία.«Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκειΕσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω WhiskeyΟι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένεςΚι εγώ σ' αυτές απλά να σε σύσταινα σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες».Στο Μιχάλη Παρίση ίσως αξίζει ο χαρακτηρισμός του απόλυτα βιωματικού στην ποίησή του. Μιλάει πάντα για τα καράβια που έζησε, τους ναυτικούς που γνώρισε, τους έρωτες, τους καυγάδες και τους θανάτους στα λιμάνια, μιλάει με την γλώσσα των καραβιών, αλλά και κάποιους ιδιωματισμούς της Κεφαλονιάς, να μπλέκονται στα γνήσια λαϊκά ελληνικά του. Ο έρωτάς του για τα ταξίδια και τη θάλασσα, σχέση αγάπης και μίσους, ο ίδιος έρωτας που τον οδήγησε να μπαρκάρει μικρός, είναι ορατός σε κάθε του στίχο, και είναι τόσο δυνατός που διαπερνά τον αναγνώστη, τον κάνει να ξεχάσει τις άγνωστες λέξεις και τους ναυτικούς όρους , και να συνεπαρθεί απόλυτα από την αλήθεια του λόγου του ποιητή. Ένας λαϊκός ποιητής, ένας «γήινος» καλλιτέχνης, ένας πολύ απλός άνθρωπος της δικής μας καθημερινότητας.
Η ποίησή του αντλεί από τον ρομαντισμό, την ταξιδιωτική αύρα της ποίησης. ‘Έχει όμως ανεπτυγμένα εντελώς δικά της χαρακτηριστικά, που την καθιστούν περίπτωση μοναδική, αλλά και εξαιρετικά γοητευτική. Η γλώσσα του είναι η ζωντανή, εμπλουτισμένη με πάμπολλα στοιχεία του ναυτικού ιδιώματος, ωστόσο διακριτική, εκφραστικότατη και πειστική. Περιγράφεται η σκληρή ζωή των ναυτικών, δεν αποκλείονται όμως στιγμιότυπα τρυφερά και προεκτάσεις προβληματισμένες και ευρύτερα φιλοσοφημένες. Έτσι, πρόκειται για ποίηση κοσμοπολίτικη, όχι όμως ψυχρή και απόμακρη. Σιγά-σιγά τα μοτίβα γίνονται πιο σκοτεινά, πιο εσωτερικά, πιο ερωτικά. Η τρυφερότητα και ο λυρισμός είναι ακόμη χαρακτηριστικά της στοιχεία. Θα 'ταν ίσως τολμηρό να ειπωθεί, αλλά φαίνεται πως συγκεντρώνουν ότι απαιτείται για να χαρακτηριστούν μικρά, κλασσικά αριστουργήματα.
Ο καπετάν Μιχάλης είναι εξορισμού άνθρωπος του πλοίου και της θάλασσας. Από μικρός, απ’ την αυλή του σπιτιού του τη θαύμαζε και τη ποθούσε. Γι’ αυτό τα ποιήματα του, έχουν λιγότερο τον χαρακτήρα της λογοτεχνίας και περισσότερο της βιογραφίας κάποιου, που ακολουθεί το νήμα, που ξεκινάει από τον Οδυσσέα, δηλαδή τον ταξιδιώτη, ο οποίος εμπλέκεται σε άπειρες περιπέτειες κι διαρκώς επιστρέφει, όπως επέστρεψε απόψε εδώ στο φιλόξενο κατάστρωμα του LIBERTY της Ιθάκης, να μας γνωρίσει τα ποιήματά του που έχουν υπόθεση, έχουν δράση, δεν είναι μόνο στοχασμός, μελαγχολία, αναπόληση καταστάσεων.
Ας αφήσουμε το νου και την καρδιά μας να περιπλανηθεί στον απίστευτα ναυτικό αλλά γεμάτο ΣΗΜΑΔΙΑ κόσμο του καπεταν Μιχάλη, στα πέρατα της γης, από τη Σιγκαπούρη, το Μοντεβιδέο και την Αμβέρσα, έως τη Χωροπούλα και το Βαθύ, στα βάθη και στις γραμμές των οριζόντων, να ταξιδέψουμε με τους ναυτικούς κάθε γωνιάς της γης, ενωμένους ταξικά ανεξάρτητα φυλής, χρώματος και καταγωγής. Και ας αναρωτιέται ο ίδιος:
«Με πιο κόσμο να πάμε μαζί;
προσπαθούμε να βρούμε μιαν άκρη με την τόση θαλασσοταραχή
κι αγναντεύουμε πέρα εκεί..
το γαλάζιο, το ωραίο και το κάθε μοιραίο,
που μπορεί από ώρα σε ώρα ξανά να συμβεί».
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ και ΚΑΛΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΛΟΙΠΟΝ…!!!!
ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΚΑΡΑΒΙΑΣ

Οχι άλλα «πέναλτις»
Tου Παντελη Μπουκαλα
Θα πει άραγε κανείς στην παρέα του «τα «πέναλτιΣ» και «των πέναλτιΣ», όταν θα πέσει σε ποδοσφαιρική συζήτηση; Οχι βέβαια, γιατί το πιο πιθανό είναι ότι οι φίλοι του θα τον πάρουν ψιλό γαζί, όσο κι αν τον αγαπάνε (όπως θα πάρουν ψιλό γαζί κι εκείνους που επιμένουν να λένε, από τηλεοράσεως, τα γαλλικά ονόματα με γαλλική προφορά, τα σλαβικά με σλαβική, και, από το καλοκαίρι κι έπειτα, τα κινέζικα με κινέζικη). «Και γιατί δε λες και “τα γκολς” τότε;», θα του πούνε λοιπόν, για να του δώσουν να καταλάβει ότι το άρθρο, «τα» ή «των», φτάνει και περισσεύει για να δηλώσει τον πληθυντικό. Καμιά ανάγκη δεν υπάρχει ως εκ τούτου να κουβαλήσουμε από την Αγγλία ξένη γραμματική για να τη φορτώσουμε στη δική μας.
Μολαταύτα, και ο τηλεπαρουσιαστής του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ και οι περισσότεροι αθλητικολόγοι την επομένη στα δελτία ειδήσεων επέμεναν ότι το παιχνίδι κρίθηκε στην «ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτιΣ». Πόθεν η επιμονή τους; Μια εξήγηση είναι ότι «έτσι τα βρήκαν από τους παλαιότερους κι έτσι τα συνεχίζουν», αν και η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι τον Γιάννη Διακογιάννη ή τον Βαγγέλη Φουντουκίδη να λένε «τα πέναλτις» («πενάλτι» τα λέγαμε πάντως παλιά οι απαίδευτοι). Μια δεύτερη εξήγηση είναι ότι πιστεύουν και αυτοί, όπως πολλοί άλλοι, πως όταν απευθύνονται σε μεγάλο κοινό πρέπει να μιλάνε διαφορετικά απ’ ό,τι όταν μιλάνε με φίλους ή συναδέλφους τους· πρέπει δηλαδή να φοράνε «τα καλά» τους και βεβαίως να δείχνουν την ξενομάθειά τους, μην τύχει και σκεφτεί κανείς ότι δεν έχουν λόουερ.
Δεν είναι λοιπόν κληρονομιά τα «πέναλτις», αλλά καινούργιο «κοσκινάκι». Κληρονομιά θα μπορούσε να θεωρηθεί ο χαρακτηρισμός «ψυχοφθόρα» της διαδικασίας των πέναλτι, που ωστόσο την απολαμβάνουν μυριάδες τηλεθεατές. Κληρονομιά είναι κι ένα άλλο κλισέ της «ποδοσφαιρικής γλώσσας», «η τραγική φιγούρα», που εμφανίζεται τόσο συχνά όσο οι «ιδανικοί αυτόχειρες». Εχασε το πέναλτι ο Τζον Τέρι, έχασε η Τσέλσι το κύπελλο, και πήγε σύννεφο, στο χαρτί και στο γυαλί, η «τραγική φιγούρα» για τον αρχηγό της λονδρέζικης ομάδας. Αλλά «τραγική φιγούρα» ένας άνθρωπος που αμείβεται με μόλις 190.000 ευρώ την εβδομάδα, δηλαδή με 65 εκατομμύρια δραχμές, για να το κάνουμε λιανά και κάπως να το κατανοήσουμε, αν είναι δυνατόν να χωρέσουν στο μυαλουδάκι μας τέτοια ιλιγγιώδη ποσά. Δεν λέω, καταστενοχωρήθηκε ο άνθρωπος, κύπελλο ήταν αυτό που χάθηκε από ένα γλίστρημα, αλλά όχι και «τραγική φιγούρα». Ας αφήσουμε τις βαριές κουβέντες για τα όντως βαριά πράγματα και τα βαρύτατα αισθήματα. Μην τις ευτελίζουμε με την πολλή χρήση.
Eκτύπωση e-mail

Ούτε αριστεριστές (πόσω μάλλον αριστεροί) είναι οι φοιτητές που βουτάνε κάλπες (ως άλλοι Καλπογιάννηδες) ούτε τίποτα μπαγάσηδες είναι, πτωχοπρόδρομοι (είχαμε τέτοιουςκαι στη γενιά μας) απ' αυτούς που, όταν έρχεται η ώρα, εξαργυρώνουν το ψευτοεπαναστατιλίκι με την πρώτη διαθέσιμη θέση, ραβδούχου ή καρεκλοκένταυρου, στον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα.Είναι πολλοί απ' αυτούς οι ίδιοι που, όταν «μεγαλώνουν», χρησιμοποιούν το ένα (ή και τα δύο, εναλλάξ) από τα κόμματα εξουσίας, ενίοτε και κάποιο απ' τα κόμματα της Αριστεράς, για να πορευθούν, άλλοτεως συνδικαλιστές που ατιμάζουν τον συνδικαλισμό, άλλοτε ως κομματοφρουροί, άλλοτε ως «αρμόδιοι» και πάντα εαυτόφιλοι. Είναι η πρώτη ύλη από την οποίαν φτιάχνονται ο συντεχνιασμός, το βολευτιλίκι, ο άπας εκφυλιστικός ιστός που παγιδεύει κάθε προσπάθεια προόδου παντού. Ενας ανίκητος (λόγω διαρκούς αλληλοϋποστήριξης) εσμός, μοχθηρός σαν ορδή, αδιάτρητος σαν παχύδερμο και διάχυτος σαν λάσπη παντού.Είναι οι άνθρωποι της ήσσονος προσπάθειας, αυτοί που ακυρώνουν τα πάντα γύρω τους, κόμματα, συνδικάτα, κράτος. Οι ολέθριοι που έχουν για όλα μία δικαιολογία και ουδεμία αμφιβολία για οτιδήποτε...
Διάβαζα χθες στις εφημερίδες ότι «είκοσι ανώτεροι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι διπλωμάτες» ζήτησαν με επιστολή τους στον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ την ένταξη της FYROM στην ευκλεή Συμμαχία οσονούπω και υπό το όνομα «Μακεδονία (Σκόπια)» - ανησύχησα!Οχι για την τυχόν ένταξη της Φυρομίας αλλά για αυτό το «ανώτεροι»! - πόσο «ανώτεροι» δηλαδή; πολύ «ανώτεροι»; Με τρεμάμενα χέρια άρχισα να ψάχνω ποιοι είναι αυτοί οι «ανώτεροι» διπλωμάτες, οι «εκπρόσωποι διαφόρων think-tanks» (πολύ think-tanks;), καθώς και ποια είναι αυτά τα «στελέχη που δραστηριοποιούνται» (δραστηριοποιούνται πολύ;) στα Βαλκάνια.Η θεία Φωτούλα δίπλα μου κόντευε να λιποθυμήσει.«Ποιοι είναι, βρε παιδάκι μου, επιτέλους αυτοί οι ανώτεροι παράγοντες;».Αρχισα να διαβάζω: «Ο τ. υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μ. Αμπράμοβιτς» - «Ιίίί, ποιος; αυτός που έχει την Τσέλσυ;», τσίριξε η θεία!«Οχι, θεία», την καθησύχασα, «αυτός είναι Ρώσος, δικός μας, του ξανθού Γένους! Αλλος Αμπράμοβιτς. Τέως!».«Ανώτερος τέως, όμως», συνέχισε να ανησυχεί η θεία, «για συνέχισε! ποιος άλλος;».«Ο κ. Ρ. Μπέκφορτ», της κάνω, «τέως επικεφαλής της αποστολής του OSCE στη Βοσνία». Αυτή τη φορά έφριξε από τρόμο ο Σπούκυ, ο γάτος μας, η θεία περιορίστηκε να με κοιτάξει με κάποια δυσπιστία.«Ο ίδιος ο Μπέκφορτ, αυτοπροσώπως;», ρώτησε γλυκόξινα η θεία. «Μην είν' κάνας άλλος και καπηλεύεται το όνομα των Μπέκφορτ;», με κοίταξε στενεύοντας τα μάτια της.«Επίσης, ο κ. Γκαλμπρέιθ», βιάστηκα να προσθέσω, «τέως πρέσβης των ΗΠΑ στην Κροατία».«Πού;», βρυχήθηκε η θεία.«Στην Κροατία», ψέλλισα.«Κι αυτός τέως;», αγρίεψε η θεία. Μπουχός ο Σπούκυ. Τον παλιόγατο! πάντα την κοπανάει, όταν αρχίζουν τα ζόρια - η μάνα τού φευγάλα δεν έκλαψε ποτέ...«Είναι και ο κ. Γκέραλντ Κράους, Πρόεδρος του Γιουρόπιαν Κάτι, ο κ. Μαρκ Λέοναρντ του Γιουρόπιαν Κάνσιλ οφ Φόρεϊν Ριλέισιονς και, τέλος, ο καθηγητής κ. Γρηγόριος Μιχαηλίδης του Μπάφαλο Γιουνιβέρσιτυ», πρόσθεσα βιαστικά.«Κι όλοι αυτοί είναι πολύ ανώτεροι;», σφύριξε μέσα απ' τα δόντια της η θεία, «τι μου λες, ρε παιδάκι μου!»«Απλώς σας ενημερώνω, θεία! Αυτή είναι η δουλειά μου».............................................Μετά, τάισα τον Σπούκυ, του άλλαξα το χώμα, είδαμε λίγο τηλεόραση, η θεία πήγε για ύπνο κι εγώ έβαλα τις εφημερίδες στην ντάνα για την ανακύκλωση...Εξω, ακόμα σαν πανσέληνος το φεγγάρι.
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 23.V.2008 stathis@enet.gr